Het financieren van het leven van de dga: hoe lang gaat het goed?

Vele dga’s hebben een rekening-courant of lening bij hun eigen bv. Daar is op zich niets mis mee. De laatste tijd neemt de aandacht hiervoor echter behoorlijk toe. Wat zit daar achter?

Al vele jaren wordt gesteld dat dga’s die een hoge rekening-courantschuld aan hun bv hebben, aangepakt zullen worden. En al evenzeer gebeurt dat al jarenlang slechts in een zeer beperkt aantal gevallen. Toen kwam in een enigszins populaire tv-uitzending op zondagochtend een kantoor met de “goudgerande” constructie van het “wegstrepen van vorderingen op de dga”. Zonder fiscale gevolgen! In de fiscale vakliteratuur werd gehakt gemaakt van het idee, en ook de belastingdienst sloot zich daarbij aan. Hoewel dat niet wegneemt dat in sommige gevallen dit standpunt misschien best wel eens gehonoreerd zou kunnen worden.

En wat schetst mijn verbazing? Opeens staat in de miljoenennota, een beetje weggestopt, het idee om schuldverhoudingen met de dga boven de € 500.000 aan te pakken. Dit kwam compleet uit de lucht vallen hoewel, gelet op de uitlatingen van jaren eerder, het ook niet veel verbazing wekt. Alleen merkte ik daar in de praktijk niet heel veel van.

En nu opeens duikt de discussie overal op. In de eerste plaats krijg ik steeds meer telefoontjes van klanten die nu vragen krijgen van de belastingdienst. In de tweede plaats is er dus de opmerking in de miljoenennota. En in de derde plaats is dit onderwerp ook een aantal malen aan de orde in de jurisprudentie, al dan niet in combinatie met afkoop van pensioen. Ik noem hieronder even twee recente uitspraken.

In de eerste had een dga pensioen in eigen beheer opgebouwd. Hij had een eigen woning in Nederland en een tweede woning op Bonaire. Die tweede woning was gefinancierd via de bv. In 2010 sluit de dga de lening over bij een bank op Bonaire. De bank bedingt een recht van eerste hypotheek op de woning in Bonaire. Omdat de bv daardoor geen zekerheid meer had voor de vordering op de dga, daarvan op de hoogte had moeten zijn, en tevens verzuimd heeft maatregelen te nemen, is sprake van afkoop van de pensioenrechten. Dit houdt vooral ook verband met de onzakelijke lening jurisprudentie. Het standpunt dat al eerder sprake was van afkoop van de pensioenaanspraken (conform de redenering bij het wegstrepen van vorderingen) werd verworpen.

In de tweede uitspraak koopt een dga in 2002 een woning in Frankrijk, gefinancierd met een lening van de bv van € 1,8 miljoen. Ook een omvangrijke verbouwing wordt gefinancierd via de bv evenals een aantal consumptieve uitgaven. Eind 2003 bedraagt de schuld bijna € 13 miljoen. In 2007 worden afspraken over de aflossing gemaakt. Onderdeel daarvan is dat de opbrengst bij verkoop van de Franse woning wordt aangewend voor aflossing. Dat gebeurt echter niet. Het hof volgt de inspecteur dat sprake is van een winstuitdeling van ruim € 12 miljoen.

Kortom: het lijkt erop dat de kurk uit de fles is bij het financieren van het leven van dga’s. En het zal niet altijd meevallen om die er weer terug in te stoppen. Hebt u hier hulp bij nodig? Neem gerust contact op met een van de fiscalisten van Full•Finance.

Bert Driessen

2018-10-31T16:36:10+00:00